اتاپا

در سال های طولانی، موجودات در شهرهای ایزوله به وسیله ترکیب ژنتیکی مصنوعی تکامل یافته و به زبان، دو پا و تمدنی برای خود دست یافته اند که از گرسنگی بی نیاز است. هیچ کس به دنیای پایین نگاه نمی کند. روزی یک دانه گیاه به یکی از شهرهای آسمانی پر می کشد و کودکان کوی، هی‌رُما و روت آن را کشف می کنند. آنها برای نگاه کردن به دنیای بیرون وسوسه نمی توانند مقاومت کنند و تصمیم می گیرند سفری به دنیای بیرون انجام دهند، بدون اینکه بدانند به محض پا گذاشتن روی زمین هرگز نمی توانند به بازگشت برگردند.